Działalność gospodarczą można prowadzić w wielu różnych formach organizacyjno-prawnych. Czy istnieje forma idealna? Sprawdźmy.

Dostępne możliwości

Przepisy polskiego prawa dają nam wiele możliwości prowadzenia działalności gospodarczej. Klasyfikując je od „najprostszych” – w powszechnym rozumieniu potencjalnego przedsiębiorcy (co niekoniecznie zawsze jest zgodne z prawdą) – mamy: jednoosobową działalność gospodarczą, spółkę cywilną, spółki osobowe (z których najczęściej wybierane to: spółka jawna i spółka komandytowa) oraz spółki kapitałowe (z których najpowszechniejszą jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością). Którą wybrać? Czym się od siebie różnią? Czy istnieje idealna forma prowadzenia działalności? Odpowiemy sobie na te pytania, biorąc pod uwagę następujące czynniki: sposób otwarcia (założenia), odpowiedzialność osobistą przedsiębiorcy/wspólnika, sposób opodatkowania (PIT/CIT) oraz sposób prowadzenia i możliwości rozwoju, a także – modną ostatnio – sukcesję.

Sposób otwarcia

Bez wątpienia najłatwiej otworzyć jednoosobową działalność gospodarczą. Nie musimy tworzyć do tego praktycznie żadnych dokumentów – skoro jesteśmy sami (jak sama nazwa wskazuje), to nie będzie potrzebna umowa spółki zawierana z pozostałymi wspólnikami itp. Wybieramy po prostu przedmiot działalności, np. otwieramy lodziarnię, „przekładamy” go na właściwy kod PKD (czyli kod Polskiej Klasyfikacji Działalności), którym w tym przypadku będzie 56.10.A lub 56.10.B, i rejestrujemy działalność. W przypadku działalności jednoosobowej do rejestracji wystarczy dowód tożsamości, a jeśli chcemy założyć firmę przez Internet, dodatkowo musimy mieć Profil Zaufany albo podpis elektroniczny. Jednoosobową działalność rejestrujemy w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) – przez Internet albo w urzędzie gminy. Dzięki zasadzie „jednego okienka” CEIDG prześle dane przedsiębiorcy do urzędu skarbowego, który nada NIP oraz poinformuje GUS, ZUS (lub KRUS) o wpisie firmy do CEIDG i o nadanym NIP-ie. Złożenie wniosku o wpis do CEIDG jest bezpłatne.

Jeśli jednak nie lubimy działać w pojedynkę i chcemy mieć wspólnika, do wyboru mamy spółkę cywilną lub którąś ze spółek handlowych – osobową lub kapitałową. Spółkę cywilną, która jest tak naprawdę umową pomiędzy dwoma lub więcej przedsiębiorcami, w której wspólnicy zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego, musimy zarejestrować także w Głównym Urzędzie Statystycznym (rejestr REGON). Należy pamiętać, że wspólnicy spółki powinni być najpierw zarejestrowani w CEIDG. W tym przypadku musi powstać umowa spółki.

Pozostałe 83% artykułu dostępne jest dla zalogowanych użytkowników serwisu.

Jeśli posiadasz aktywną prenumeratę przejdź do LOGOWANIA. Jeśli nie jesteś jeszcze naszym Czytelnikiem wybierz najkorzystniejszy WARIANT PRENUMERATY.

Zaloguj Zamów prenumeratę Kup dostęp do artykułu

Zobacz również

Bliskie spotkania z umową inwestycyjną

DiF_33_8.jpg

Magicznym biletem do tego, aby pomysł stał się działającym rozwiązaniem, są pieniądze. Natomiast sposobem na przekazanie start-upowi takiej przepustki jest zwykle umowa inwestycyjna. Czy łatwo jest zaprojektować, przygotować i wynegocjować dobrą umowę inwestycyjną? W jaki sposób na konstrukcję umowy mają wpływ dobra wola stron, wiedza o klauzulach umownych, a w jakim doświadczenie w zakresie mechanizmów motywacyjnych i akceleracyjnych? Działając na co dzień z tymi, którzy finansują i tymi, którzy są finansowani, wiem, że kontraktowanie inwestycyjne wymaga także czegoś więcej.

Czytaj więcej
Tylko on-line nr 33/2020

Przekształcenie leasingu operacyjnego w leasing finansowy

Jeżeli umowa leasingu nie spełnia żadnego z warunków określonych w art. 3 ust. 4 ustawy o rachunkowości bądź jednostka korzysta z uproszczenia, o którym mowa w art. 3 ust. 6 w powiązaniu z art. 4 ust. 4 i 4a ww. ustawy, wówczas daną umowę kwalifikuje się jako leasing operacyjny. W związku z tym, że umowy leasingu są zawierane na dłuższy okres niż rok obrotowy, może się zdarzyć, że w trakcie trwania umowy jednostka straci możliwość skorzystania z uproszczeń, np. w związku z wyższą sumą bilansową, wyższymi przychodami ze sprzedaży czy zwiększonym średniorocznym zatrudnieniem, które przekraczają wielkości wymienione w art. 3 ust. 6.

Czytaj więcej
Tylko on-line nr 31/2020

E‑sprawozdanie ‑ problemy praktyczne

Od 1 października 2018 r. wszystkie roczne sprawozdania finansowe muszą być sporządzane w postaci elektronicznej oraz składane drogą elektroniczną do odpowiedniego dla danego typu jednostki repozytorium - KRS lub do KAS. W raporcie przedstawiamy problemy praktyczne, z którymi można się spotkać, dokonując weryfikacji poprawności schem (struktur logicznych sprawozdań finansowych) oraz błędy, które mogą uniemożliwić skuteczne złożenie e-sprawozdania finansowego. Opracowanie jest skierowane głównie do podmiotów innych niż banki, ubezpieczyciele, domy maklerskie czy SKOK-i.

Czytaj więcej

Przejdź do

Partnerzy

Reklama